ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Οι συνηθέστερες θεραπευτικές επιλογές για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι

1.    Εγχείρηση

2.    Ακτινοθεραπεία

3.    Χημειοθεραπεία

4.    Βιολογικές θεραπείες

Οι θεραπευτικές επιλογές καθορίζονται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιστατικού, όπως ο τύπος του καρκίνου, το στάδιο της νόσου, η γενικότερη κατάσταση της υγείας του ασθενή και η ηλικία του.

1. Εγχείρηση

Είναι η πρώτη επιλογή για τον ΜΜΚΠ , όταν ο καρκίνος βρίσκεται σε αρχικό στάδιο. Αν είναι τοπικά προχωρημένος ο ασθενής υποβάλλεται σε χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία προεγχειρητικά, για να μειωθεί το μέγεθος του, πριν από την χειρουργική αφαίρεση του.

2. Ακτινοθεραπεία

Είναι στοχευμένη ακτινοβολία με στόχο την θανάτωση των καρκινικών κττάρων. Αυτή η μέθοδος προϋποθέτει διαδοχικές επισκέψεις στο ακτινοθεραπευτικό τμήμα του νοσοκομείου για ένα διάστημα.

3. Χημειοθεραπεία

Είναι η πρώτη επιλογή για τον ΜΚΠ, αλλά χορηγείται και στον ΜΜΚΠ.  Σκοτώνει τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα, όπως τα καρκινικά. Υπάρχουν διάφοροι τύποι χημειοθεραπειών και ο γιατρός θα επιλέξει την κατάλληλη θεραπεία, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της νόσου.

Η χημειοθεραπεία χορηγείται σε κύκλους. Μεταξύ των κύκλων μεσολαβεί χρονικό διάστημα ανάπαυσης. Η διάρκεια της είναι μερικοί μήνες και κατά κύριο λόγο χορηγείται στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων. Συνήθως ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του την ίδια μέρα, αν και κάποιες θεραπείες απαιτούν παραμονή στο νοσοκομείο για μικρό διάστημα.

4. Βιολογικές θεραπείες

Σκοτώνουν συνήθως τα καρκινικά κύτταρα και όχι τα υγιή και χορηγούνται ενδοφλέβια στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων. Για την πρώτη χορήγηση τους ίσως χρειαστεί μία διανυκτέρευση στο νοσοκομείο. Υπάρχουν νεότερες θεραπείες από το στόμα που μπορούν να ληφθούν στο σπίτι.

Πως αντιμετωπίζονται οι ανεπιθύμητες παρενέργειες από την χημειοθεραπεία;

Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες της θεραπείας δεν βιώνονται ούτε από όλους τους ασθενείς ούτε στον ίδιο βαθμό. Συνήθως είναι παροδικές και εκλείπουν μετά το πέρας της θεραπείας. Πολλές από αυτές μπορούν να εξαλειφθούν ή να μειωθούν σημαντικά με την παρέμβαση του θεράποντος γιατρού, χωρίς να χρειαστεί διακοπή της θεραπείας.

Πριν ξεκινήσει η θεραπεία καλό είναι να συζητηθούν με τον γιατρό οι πιθανές ανεπιθύμητες παρενέργειες της και είναι απαραίτητη η επικοινωνία μαζί του εάν εμφανιστούν κάποιες από αυτές.

Να θυμάστε ότι είναι σημαντικό να μην διακόπτετε την θεραπεία από μόνοι σας.

Κάποιες πιθανές ανεπιθύμητες παρενέργειες της θεραπείας και οι τρόποι αντιμετώπισης τους είναι οι εξής:

1.Εξάνθημα

Σύντομα, μετά την έναρξη της θεραπείας, είναι πιθανό να εμφανισθεί εξάνθημα. Συχνότερα εμφανίζεται στο πρόσωπο, στο στήθος και στην πλάτη και συνοδεύεται από φαγούρα, ευαισθησία, αίσθημα καύσης, ξηροδερμία ή σκάσιμο του δέρματος στα δάχτυλα και τις παλάμες. Μπορεί να μοιάζει με ακμή ή ξηροδερμία.

Ο θεράπων ιατρός πρέπει να ενημερώνεται για να συστήσει κάποια δερματολογική αγωγή.

2. Αίσθημα κόπωσης

Κατά την διάρκεια της θεραπείας είναι πιθανόν ο ασθενής να νιώθει συχνά την ανάγκη να ξεκουραστεί ή να κοιμηθεί. Ίσως πρέπει να προσαρμόσει το πρόγραμμα του και την εργασία του στις ανάγκες του οργανισμού του. Πρέπει να υιοθετήσει έναν υγιεινότερο τρόπο ζωής. Πρέπει να σταματήσει το τσιγάρο και να φροντίσει την διατροφή του. Πρέπει να ενημερώσει τον γιατρό του.

3. Ναυτία

Είναι δυνατόν να εμφανιστεί κατά την διάρκεια της χημειοθεραπείας και της βιολογικής θεραπείας. Ο γιατρός θα κρίνει αν πρέπει να χορηγήσει αντιεμετική αγωγή.

4.Διάρροια

Η πρόσληψη περισσότερων υγρών, αφεψημάτων ή αναψυκτικών χωρίς ζάχαρη βοηθάει στην αποφυγή της αφυδάτωσης. Πρέπει να αποφεύγονται τα πικάντικα τρόφιμα και να προτιμώνται οι ήπιες τροφές. Ο γιατρός πρέπει να ενημερωθεί γιατί υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά.

5.Απώλεια μαλλιών

Πρέπει να συζητηθεί με τον θεράποντα γιατρό κατά πόσον η θεραπεία θα προκαλέσει απώλεια μαλλιών. Υπάρχουν τρόποι αποκατάστασης με καλά αισθητικά αποτελέσματα που θα καλύψει τον ασθενή κατά την περίοδο της θεραπείας.

6.Ξηροστομία ή δυσκολία στην κατάποση

Το πλύσιμο των δοντιών μετά από κάθε γεύμα, οι πλύσεις του στόματος με χλιαρό νερό ή χαμομήλι καθώς και η ενημέρωση του οδοντίατρου για την νόσου βοηθάνε στην ξηροστομία. Στην περίπτωση δυσκολίας κατάποσης είναι καλό η τροφή να έχει υγρή μορφή.

7.Πόνος στα χέρια ή στα πόδια

Κάποιες χημειοθεραπείες μπορεί να προκαλέσουν νευροπάθεια. Ελαφρά λυγίσματα ή εκτάσεις των δακτύλων των χεριών και των ποδιών καθημερινά μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση. Οπωσδήποτε πρέπει να ενημερωθεί ο θεράπων ιατρός.