OEKK

Είμαι η Φώφη Γεννηματά

Είμαι μία από τις χιλιάδες Έλληνιδες που παλεύουν με τον καρκίνο και θέλουν ταυτόχρονα να χαρούν τη ζωή, την οικογένεια, τα παιδιά, τον έρωτα
Είμαι ένας άνθρωπος που βρέθηκα και από τις δύο πλευρές και από την πλευρά εκείνου που συμπαραστέκεται στους γονείς του -αφού η μάνα μου και ο πατέρας μου χτυπήθηκαν από τον καρκίνο- και από την πλευρά εκείνου που παλεύει με τη νόσο.
Με τη μητέρα μου ήμασταν πολύ δεμένες και μαζί με την αδελφή μου, της σταθήκαμε. Πηγαίναμε για θεραπείες και κάναμε σχέδια για το καλοκαίρι και το μέλλον. Η μητέρα μου ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για την ασθένειά της. Πάλεψε 10 χρόνια με αυτήν και δεν την ακούσαμε ούτε μία ημέρα να λέει πως δεν είναι καλά. Το ίδιο και η θεία μου, η αδελφή της μητέρας μου. Χτυπήθηκε από την ίδια ασθένεια και σήμερα, ύστερα από 17 ολόκληρα χρόνια είναι καλά.
Είναι για μένα ένα παράδειγμα ελπίδας. Τα χρειαζόμαστε αυτά τα παραδείγματα, για να αντέξουμε σε αυτό τον δύσκολο δρόμο, σε αυτόν τον μαραθώνιο που έχουμε μπροστά μας και από όπου πρέπει να βγούμε νικήτριες.

Είμαι η Φώφη Γεννηματά. Έχω καρκίνο και δεν το βάζω κάτω.
Κάνω σχέδια. Προσπαθώ να κάνω σχέδια. Σημασία έχει να μη το βάζουμε κάτω, να μην ηττηθούμε στην καθημερινότητα, να μη ζούμε συνέχεια κάτω από τη σκέψη τού τι χειρότερο μπορεί να συμβεί.
Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα όσων ζούμε με τον καρκίνο. Δεν είναι εύκολο. Θέλει πολλή προσπάθεια, αυτοέλεγχο, υποστήριξη από το περιβάλλον μας και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό.

Είμαι η Φώφη Γεννηματά και έχω καρκίνο του μαστού. Δεν είμαι η μόνη, δεν είμαι μόνη.
Μία στις οκτώ γυναίκες αντιμετωπίζει σήμερα αυτό το πρόβλημα. Δεν μιλάνε όμως. Υπάρχουν ταμπού. Βρήκα γυναίκες που θέλησαν να μου δώσουν κουράγιο και μοιράστηκαν μαζί μου το πώς ένιωθαν. Είναι σημαντικό να μοιραστείς με ανθρώπους που έχουν περάσει αυτή την ιστορία. Το μήνυμα είναι ότι υπάρχει ελπίδα. Το παν, πέρα από την επιστήμη, είναι η ψυχολογική κατάσταση της ίδιας της γυναίκας.

Είμαι η Φώφη Γεννηματά. Είμαι πολιτικός και δηλώνω παρούσα.
Οι περιπέτειες της ζωής ασφαλώς δεν αναστέλλουν την ενασχόληση με τα κοινά: Δεν δικαιούμαι να αναστείλω τη δράση, δεν δικαιούμαι να παραιτηθώ.
Δεν δικαιούμαι να γυρίσω την πλάτη σε όλους τους συνανθρώπους μου, που πιστεύουν σε μια διαφορετική κοινωνία, με αλληλεγγύη και σεβασμό, με ένα σύστημα υγείας που θα λειτουργεί σωστά για όλους, με αξιοπρεπή νοσηλεία και κυρίως πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση που είναι το Α και το Ω για να προλάβεις τον καρκίνο.
Θα συνεχίσω να ασχολούμαι, θα επανέλθω σε άλλη ισορροπία χρόνου και αφοσίωσης. Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου τα αξιώματα και οι θέσεις. Είναι μια ματαιοδοξία που δεν μου χρειάζεται.
Δούλεψα για την πολιτική και την παράταξη μου πολύ σκληρά, υπερβάλλοντας, εις βάρος της προσωπικής μου ζωής και των δυνάμεών μου. Ήμουν 15 ώρες περιοδεία στη Χαλκιδική, αμέσως μετά στη Θράκη και την Κρήτη. Αυτές οι υπερβολές δεν χρειάζονται. Όταν περνάς τέτοιες περιπέτειες ιεραρχείς τα πράγματα και βλέπεις ότι αυτό που αξίζει είναι οι άνθρωποι που μας αγαπούν. Το μωρό, η μικρή Κατερίνα, ήταν 20 ημερών όταν ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε την υποψηφιότητά μου για την υπερνομαρχία. Ουσιαστικά την ξανασυνάντησα τα Χριστούγεννα όταν είχε φτάσει δέκα μηνών!

Όταν περνάς τέτοιες περιπέτειες στη ζωή, δίνεις προτεραιότητα σε αξίες, θέλεις να αγωνιστείς πραγματικά για τα προβλήματα του κόσμου. Και η ποιότητα της πολιτικής ζωής και αυτού που βγάζει η Ελλάδα τώρα μας πληγώνει όλους. Κάνοντας σύγκριση με τους Ολυμπιακούς του 2004 και την υπερηφάνεια μας και βλέποντας πού είμαστε σήμερα, σε κλίμα απαξίωσης πολιτικής, διαφθοράς, σκανδάλων, αυτό σε πνίγει όταν είσαι νέος άνθρωπος. Αρνούμαι να δεχθώ αυτή την πραγματικότητα ως πραγματικότητα για την Ελλάδα. Θέλω να το ανατρέψω αυτό

Είμαι η Φώφη Γεννηματά και βρήκα δίπλα μου ανθρώπους
Όταν περνάς μια τόσο δύσκολη στιγμή, βλέπεις ποιοι είναι πραγματικά δίπλα σου από αγάπη, με πραγματική διάθεση να σε στηρίξουν. Ποιοι παίρνουν αποστάσεις και ποιοι είναι κατά συνθήκη κοντά. Αυτά φαίνονται. Αυτό για μένα είναι πολύ μεγάλη στήριξη. Οι φίλοι ήταν πολύ περισσότεροι από αυτούς που περίμενα. Άγνωστοι απλοί άνθρωποι που δεν ξέρω τα ονόματά τους. Και πολλοί νέοι. Με έχει εντυπωσιάσει. Δεν το φανταζόμουν. Μάλλον έχουμε αδικήσει τη νεολαία μας, δεν υπάρχει ατομικισμός στην εποχή μας. Έχω δεχτεί ανθρώπινα μηνύματα και κάρτες και τηλεφωνήματα και από ανθρώπους όλων των κομμάτων, από τον πρωθυπουργό, υπουργούς, τον Γιωργο Παπανδρέου, που μού στάθηκε πάρα πολύ. Και εντυπωσιακή ήταν η στήριξη της ομογένειας. Από τη Νέα Υόρκη και από την Κύπρο.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους μέσα από την καρδιά μου.

Είμαι η Φώφη Γεννηματά, έχω καρκίνο και είμαι μητέρα.
Το πιο σημαντικό μου όνειρο, είναι να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν.
Θα τα καταφέρω.
Θα τα καταφέρουμε όλες μαζί, μια αγκαλιά, μαζί με τους ανθρώπους που μας αγαπάνε και βρίσκονται στο πλευρό μας.

Add this page to your favorite Bookmarking or select Twitter